Mijn Verhaal

“ Het belang van denken, voelen en doen”

Mijn werkzame leven ben ik begonnen in de zorg. Nog niet als coach, maar het helpen van mensen en hen laten groeien en ontwikkelen is een groot onderdeel van mijn levensverhaal. Maar ook het werken met mensen met dementie is daarvan een onderdeel. Op een natuurlijke wijze contact maken. Op zoek gaan naar hun ‘ingang’. Vanuit een gevoel ‘Jij bent oké, ik ben oké’, met respect voor elkaar komen tot resultaten en contact. Angstige en verdwaalde mensen het gevoel geven dat zij iemand zijn en er mogen zijn. Mensen met dementie geven spontane en eerlijke reacties op jouw denken, voelen en doen. Door hiervoor opmerkzaam te zijn en open te staan voor wat er in het ‘NU’ gebeurt, dat maakt je nog meer bewust van je eigen gedrag.

Door mijn relatie met paarden en wat zij voor mij betekenen, ben ik dichter bij mijzelf gekomen. Mijn paarden Sjors, Sjimmy en Bob hebben mijn kijk op paarden en mensen enorm verdiept. Paarden leven in kuddes en mensen zijn in wezen ook groepsdieren. Beiden kennen de vormen van zorgen voor of zorgen om. Maar ook het leiden en volgen: Hoe doe jij dat als mens? Ben jij een leider of volg je liever? De combinatie van mijn ervaringen met mensen en met paarden heeft gemaakt dat ik voor deze vorm van coachen heb gekozen. Met behulp van paarden is het heel makkelijk om dieperliggende antwoorden op vragen van mensen naar de oppervlakte te brengen. Ik ga er namelijk vanuit dat de mens alle oplossingen intuïtief zelf weet.  Ik help als coach alleen oordeel-loos de goede vragen te stellen, iemand bewust te maken en de confrontatie op gepaste wijze aan te gaan.

En dan komen bij mij ook momenten dat ik nadenk over mijn leven. Er ontstonden steeds vaker situaties waar ik niet blij van werd. Ik merkte dat ik steeds vanuit dezelfde emotie reageerde en dat ik het toestond dat de ander mij pijn kon doen. Het leek alsof ik onvoldoende verbinding met mijzelf had. Daar wilde ik verandering in.

Duurzame gedragsverandering

Ik heb hulp gezocht om tot een duurzame gedragsverandering te komen.  Wat bleek was dat ik nog steeds reageerde vanuit mijn ‘kind-bewustzijn’. Ik handelde vanuit mijn kind-emotie waardoor de communicatie niet optimaal was en gekleurd werd. Mijn dieper liggende overtuiging en kijk op de wereld was ‘ik ben niet goed genoeg’. Ik ben een zoektocht naar mijn pijnlijke ‘kind’ ervaringen begonnen. Ik begrijp nu dat als ik ergens door geraakt wordt, dit vaak gevoelens uit mijn jeugd zijn. En dat ik nu vanuit het ‘volwassen-bewustzijn’ mag reageren. Want die pijn was toen en nu is dat anders. Dit was precies het gevoel van ‘geen verbinding met mijzelf’ te hebben. En nu ervaar ik een volledig gevoel; ‘één geheel’.

Zonder twijfel is die periode onderdeel geweest van wie ik nu ‘ben’ en wie ik wil ‘zijn’ waardoor ik nog meer een coach ben vanuit mijn ‘zijn’.


Mede door deze ervaringen, zie en begrijp ik nu dat veel mensen ook worstelen met hun belemmerende overtuigingen die voortkomen uit het verleden. Ik gun het iedereen om een vrij en gelukkig leven te kunnen leiden zonder al die ballast. Want dat kan!
Er is wel lef en verdieping nodig om dit bij jezelf te willen onderzoeken. In de jaren dat ik nu coach mag zijn, zijn er al veel coachees geweest die na het coachtraject een wezenlijke verandering hebben doorgemaakt wat zij hebben kunnen verankeren in hun dagelijkse doen en laten. Het nieuw verworven zelfinzicht, de vrijgekomen energie en hernieuwde inspiratie geven kracht om zaken ‘anders’ aan te pakken. Zo bepalen de omstandigheden het leven van de coachee niet langer, maar bepaalt de coachee de omstandigheden.

Binnenkort verschijnt mijn verhaal en mijn ervaringen in het boek:

Vrij zijn in denken voelen en doen”.